Gavlan Lyrics in Marathi | गावळण गीत
Gavlan Lyrics in Marathi: “Gavlan” हे अत्यंत playful आणि lively Marathi children’s song आहे, जे लहान मुलांच्या rural life आणि playful spirit व्यक्त करण्यासाठी गायले जाते. या गीतात rhythmic, catchy, आणि easy-to-remember words वापरून children मध्ये joy, fun, आणि learning चा अनुभव वाढवला जातो.
हे गाणे विशेषतः schools, playtime sessions, आणि cultural programs मध्ये मोठ्या उत्साहाने गायले जाते. melodious आणि interactive words ऐकल्यानंतर मुलांमध्ये singing skills, coordination, आणि team fun चा अनुभव वाढतो.
मराठीत हे गीत वाचल्याने children मध्ये imagination, creativity, आणि rural culture awareness वाढते. “Gavlan” हे गाणे केवळ entertainment नाही, तर playful learning आणि cultural bonding साठी प्रभावी माध्यम आहे.
Gavlan Lyrics Overview
| Aspect | Details |
|---|---|
| Title | Gavlan |
| Type | Marathi Children’s Song |
| Language | Marathi |
| Genre | Kids / Folk / Fun |
| Theme | Rural life, playfulness, teamwork, joy |
| Tradition | Marathi folk rhyme / children’s song |
| Usage | Schools, playtime, cultural programs |
| Benefit | Joy, playful learning, coordination, creativity |
Gavlan Lyrics in Marathi
1. गेलीया वृन्दावना तेथे देखिला कान्हा
गेलीया वृन्दावना तेथे देखिला कान्हा ||
सवंगडिया माजी उभा ध्यान लागले मना || धृ ||
हरिनाम गोड झाले काय सांगू गे माय |
गोपाळ वाहती पावे मन कोठे न राहे || १ ||
त्याचे मुख साजिरे वो कुंडले चित्त चोरे ||
सांडूनि अमृत धणी लुब्धली चकोरे || २ ||
सांडूनि धृवमंडळ आली नक्षत्र माळा ||
कौस्तुभा तळवटी वैजयंती शोभे गळा || ३ ||
सांडूनि मेघराजू कटिसूत्री तळपे विजू ||
भुलला चतुरानन तया नव्हे उमजू || ४ ||
सांडूनि लक्ष्मी निज गोपाळासी बोले गुज ||
अचोज हा चोजवेना ब्रम्हादिकां सहज || ५ ||
वांजट धीट मोठी ऐसी कवण असे खिळू ||
भेदली हरिचरणी पायी मुरडीव वांकी सोज्वळ || ६ ||
त्याचे पायींची नूपुरे वाजिती वो गंभीरे ||
लुब्धलीया पक्षी याती धेनु पाचारी स्वरे || ७ ||
* * *
2. बाळ सगून गुणाचे तान्हे गे
बाळ सगून गुणाचे तान्हे गे |
बाळ दिसते गोजिरवाणे गे |
काय सांगता गाऱ्हाणे गे |
गोकुळींच्या नारी || १ ||
श्रीरंग माझा वेडा गे |
याला नाही दुसरा जोडा गे |
तुम्ही याची सांगत सोडा गे |
गोकुळींच्या नारी || २ ||
पाच वर्षाचे माम्हेफ बाळ गे |
अंगनी माझ्या खेळे गे |
का लटकाचे घेता आळे गे |
गोकुळींच्या नारी || ३ ||
सांवळागे चिमणा माझा |
गवळणीत खेळे राजा |
तुम्ही मोठ्या ढालगजा गे |
गोकुळींच्या नारी || ४ ||
तुम्ही खाऊन लोण्याचा गोळा |
आळ घेता या गोपाळ गे |
तुम्ही थंडीच्या वोढाळागे |
गोकुळींच्या नारी || ५ ||
तुम्ही लपवून याची गोटी गे |
लागता गे याचे पाठी गे |
हि एवढीच रीत खोटी गे |
गोकुळींच्या नारी || ६ ||
तुमि लपवून यांचा भवरा गे |
धरू पाहता सारंगधरा |
तुम्ही बारा घरच्या बारागे |
गोकुळींच्या नारी || ७ ||
हा ब्रह्मविधीचा जनिता गे |
तुम्ही याला धरू पाहतांगे |
हा कैसा येईल हातां गे |
गोकुळींच्या नारी || ८ ||
नाव म्हणे यशोदेस गे |
हा तुझा हृषीकेशी गे |
किती चालतो आम्हांसी गे |
गोकुळींच्या नारी || ९ ||
* * *
3. मल्हार मुहडे गगनी दाटले
मल्हार मुहडे गगनी दाटले | वीज झाले गर्जिन्नले गे माय || १ ||
गोविंद पहाया लवकरी | कैसे वरुषताहे मधू धारी ये माया || २ ||
आनंदे मयूरे नाचती आपैसे | प्रेमे नीलकंठ झाले ते कैसे || ३ ||
नामया स्वामी दृष्टी सोज्वळ | जीव लागला गोपाळगे माय || ४ ||
* * *
4. कान्हा तू आजि का झाला
कान्हा तू आजी का झालासी बैमान || धृ ||
तू तो आमुची गडी | म्हणोनि मी केली खोडी |
घालू हंबर यमुनेची मोडू मान || १ ||
होसी तू आमचा बळी | म्हणोनि म्यां केली कळी |
तेथे कशाचा काय गुमान || २ ||
जरी तू होसी सखा | होऊंदे जाला वाखा |
चल रूपवती घरी घेऊन मान || ३ ||
समजुनिया देव | एक नाव नामदेव |
जाले ते हरपले या द्वैत भान || ४ ||
* * *
5. कशी जाऊ मी वृन्दावना
कशी जाऊ मी वृन्दावना |
मुरली वाजवी ग कान्हा || धृ ||
पैलतीरी हरी वाजवी मुरली |
नदी भरली यमुना || १ ||
कसे पितांबर कस्तुरी टिळक |
कुंडल शोभे काना || २ ||
काय करू बाई कोणाला सांगू |
नामाची सांगड आणा || ३ ||
नंदाच्या हारीने कौतुक केले |
जाणे अंतरीच्या खुणा || ४ ||
एका जनार्दनीं मनि म्हणा |
देव महात्म्य कळे ना कोणा || ५ ||
* * *
6. चिदानंद दोंदिल बाळ सावळे
चिदानंद दोंदिल बाळ सावळे | कृष्ण पाहता नयनी मन मावळे || १ ||
ते सुख कवने वाचे बोलिजे | चित्त चैतन्य समरस भोगिजे || २ ||
परा परतली पश्यन्ति तन्मया | मध्यमा वैखरी पावली हो लया || ३ ||
आलिंगना लागूनी बाह्म स्फूर्ती | देह न दिसे पाहता कृष्णमूर्ती ||४ ||
तेथे आर्तीचा आनंदु गोठला | तो हा कृष्णरूपी अंकुर उठिला || ५ ||
नामया स्वामी सबाह्याभ्यंतरीं | गेले रसरंग गोकुळाभीतरीं || ६ ||
* * *
7. ध्यानी ध्याता मनी हाचि येऊनि बैसे
ध्यानी ध्याता मनी हाचि येऊनि बैसे | गीती गाता वसे हृदयकमळी || १ ||
बाहेरी भीतरी वेधिले वो येणे | रुक्मिनिरमने पांडुरंगे || २ ||
यावीण दुसरे मज काहीच नाठवे | लागलीसे सवे गोपाळाची || ३ ||
भाग्ये जात जीवा काहीच नावडे | वचोनि पावडे गोपाळाचे || ४ ||
निद्रा आणि जागृती स्वप्नी आणू सुषुप्ती | देखे कृष्णमूर्ती सर्वगत || ५ ||
एस अखंड विदेही लौकिकाविरहित | नामा जीवन्मुक्त होऊनि ठेला || ६ ||
* * *
8. परब्रम्ह निष्काम तो हा गौळीया घरी
परब्रम्ह निष्काम तो हा गौळीया घरी |
वाक्या वाळे असू कृष्ण नवनीत चोरी || १ ||
म्हणती गौळणी हरीची पाऊले धरा |
रांगत रांगत येतो हरी हा राजमंदिरा || २ ||
लपत चापट येतो हरी हा राजभवनी |
नांदसी टाकुनी आपण बैसे सिंहासनी || ३ ||
सापडला देव्हारी यासी बांधी दाव्यांनी |
शंख , चक्र , गदा पद्य शारंगपाणी || ४ ||
बहुता काष्टे बहुता पुण्ये जोडले देवा |
अनंत पवाडे तुमचे न कलती मावा || ५ ||
नामा म्हणे केशवा अहोजी तुम्ही दातारा |
जन्मोजन्मी द्यावी तुमची चरणसेवा || ६ ||
* * *
9. दुःखाची निवृत्ती सुखाचे ते सुखा
दुःखाची निवृत्ती सुखाचे ते सुखा |
पाहता श्रीमुख योविंदाचे || १ ||
रंगनी रांगत गुल गुल बोलत |
असुर रुळत चरणा तळीम || २ ||
नामा हणे हाती लोगियाचा उंडा |
गौळणी त्या भुलला || ३ ||
* * *
10. हरी तुझी ऐसी कैसी हे खोड
हरी तुझी ऐसी कैसी हे खोड || धृ ||
घेऊनि चिमुटे मूळसी पाळसी |
गोपी तुज म्हणती हा दोड || १ ||
सोडूनि वांसरें गाईसी पाजीसी |
यांत तुज काय मिळती जोड || २ ||
आडवा होऊनि गोपीसी धरिसी |
चुंबिता वंदन मज म्हणसी सोड || ३ ||
अशा ह्या चेष्टा नाम्यासी करिसी |
हरी तुझी ऐसी कैशी हे खोड || ४ ||
* * *
11. कोकिळे चित्कळा रत्नाची ते किळा
कोकिळे चित्कळा रत्नाची ते किळा |
मान इ सोज्वळा वर्णू हरीचा || १ ||
वृंदावनी वेणू वाजे रुणुझुणु |
वेध तनुमनु गोपाळांचा || २ ||
देहुडा पाऊली हरी गोपाळा गोजिरी |
वाहाती ते लागलोरी हरी छंदे || ३ ||
वेढली वनचरे गोधनें अपारे |
पक्षी कुळे संचरे तल्लीन झाली || ४ ||
यमुनेचे उदक जळचरॆ सम्यक |
पाताळी पन्नग इको ठेली || ५ ||
ऐसे कृष्ण वेधे तल्लीन झाले बोधे |
नामा म्हणे वेणूछंदें स्थिर झाली || ६ ||
* * *
12. लांचावले ब्रह्म भक्तीचेनि सुखे
लांचावले ब्रह्म भक्तीचेनि सुखे
गोकुळी गोपाळवेशें गाई राखे || १ ||
त्रिभुवनी न समाये ब्रम्हादिकां लक्षा नये |
तो दास्यत्व करीताह गौळियांचे || २ ||
नवलाव गे माये देखियेला साजिरा |
परब्रम्हा जालेंसे पिसे गे माये || ४ ||
निगमा निर्धारिता अमरा दर्शनाची आस |
मुनिजना ध्यानी आभास तोही नाही || ५ ||
ते हे नित्य पूर्ण लाडेकोडे खेळविती गौळणी |
मा मुख चुंबन देउनी गौळणी हृदयी अलिंगती || ६ ||
क्षीरसागरीचे सुख सांडूनि अशेष |
रुक्मिणी सेजेचे विलास तेही नावडती || ७ ||
ते हे गोधना गोठनी लोळे शुद्ध चैतन्य सावळे |
ते सुखही न कळे साचे चतुरानना || ८ ||
भक्ती प्रेम भाव देखे आहे जेथे |
हरी वोरसला जाये तेथे कैचे नैश्रवत्व || ९ ||
न विचारी जाती कुळ शुचि अथवा चांडाळ |
हृदय देखुनि निर्मल प्रीती धरी तेथे || १० ||
ऐसे त्रिभुवन सुखाचे सार कि अनाथांचे माहेर |
अव्यक्त परी साकार जाले असे ते || ११ ||
भक्तांचेनि वियोगे श्रमले म्हणोनि गोकुळासी आले |
तेणे प्रेम सुख दिधले नामयासी || १२ ||
* * *
13. तळवे तळहात टेकीत
तळवे तळहात टेकीत | डाव्या गुडघ्याने रांगत |
रंगानी रंगनाथ | तो म्यां देखिला सये || १ ||
गवळण जसवंती पैसांगे | आलेवर कृष्णाचेनि मांगे |
येणे येणे वो श्रीरंगें नवनीत माझे भक्षिलें || २ ||
एक्या हाती लोण्याचा कवळु | मुख माखले आळु माळू |
चुंबन देता येतो परिमळू | नवनिताचा ये सये || ३ ||
येणे माझे कवाड उघडिले | येणे शिंके हो तोडिले |
दह्या दुधात भक्षिलें | उलानदीले ताकाते || ४ ||
ऐसे जरी मी जाणते | यमुनापाणीया नाव जाते |
धरुनी खांबासी बांधिते | शिक्षा लाविते गोविंदा || ५ ||
एस पुराण प्रसिद्ध चोर | केशव नाम्याचा दातार |
पंढरपुरी उभा विटेवर | भक्त पुंडलिकासाठी || ६ ||
* * *
14. घांघरिया छंद चरण घवघवी
घांघरिया छंद चरण घवघवी | अरुणा दाखवी चरणतळी || १ ||
आरुता येई कान्हा देई | उत्तरी निंबलोण मुखावरुनी || २ ||
वाघनखे कडदोरा कंठी घालुनी सरी | झणी तुज मुरारी दृष्टी लागो || ३ ||
अंबुले लोळिया कटी रिठे गाठी | छंदे जगजेठी हळवी मान || ४ ||
भाळी चंदन वरि मसीचा टिळकला | झणी तुज गोपाळा दृष्टी लगे || ५ ||
नामयाचा स्वामी हरी माझे चिंतने | छंदे गीत गाऊ नाचू मी सदा जाणे || ६ ||
* * *
15. सोडी कान्हा रवी दोर मथित्या देते
सोडी कान्हा रवी दोर मथित्या देते |
बया मज ते दे आई मज ते दे डेरा घुमघुमते || १ ||
यशोदा उचलोनि कडे त्यासी घेऊनि |
दाविती चित्रशाळेते || २ ||
करी कर धरुनी नेऊनि अंगानी |
दावी कूप बाविते || ३ ||
दहावीत आरशांच्या | म्हणे पाहे कृष्णनाथ |
मुखमुखा चुंबिते || ४ ||
चिम्या या गौळणी | आल्या आत्याहो मिळोनि |
राधे उरी मज ते दे || ५ ||
* * *
16. ध्यान सांवळे गोकुळींचे
ध्यान सांवळे गोकुळींचे | धाव पाव वेगीं हरी सावळिया || धृ ||
सांवळिसि कस्तुरी लल्लाटी |
सांवळिसि कांसे कासियला कटी | गोवळिया || १ ||
सांवळिसि ताणू वरवी | सांवळे वृंदावन मिरवी |
सावळ्याश्या तुलसी कानी | मंजुरीया कोंवळीया || २ ||
सांवळिसि कंठी माळा | सांवळे हृदयी पदक विशाळा |
सावळ्याश्या गोपी केल्या ओंवळ्या | गोवळिया || २ ||
सांवळिसि हाती काठी | सांवळास कांबळा पाठी |
नामयाची स्वामी गायी राखी | धवळ्या आणि पिंवळ्या | गोवळिया || ३ ||
* * *
17. भाला तू हरी कळलासी रडवीला
भाला तू हरी कळलासी रडवीला || धृ ||
विधीचे अक्षर खरे हे असता | अजासुताचे का झाले हाल || १ ||
पाराशरसुत वरचढ जाला | म्हणून कां त्वां फुगविले गाल || २ ||
बळीने तुज पाहे खरीद केले | खर्चून तो धनमाल || ३ ||
नामा मनी निर्भय गुरुवर कृपे | तुजलागीं देतो हे प्रतिख्याल || ४ ||
* * *
18. गौळणी म्हणती यशोदेला
गौळणी म्हणती यशोदेला | कोठे ग सांवळा |
का रथ शृंगारीला | सांगे वो मजला |
अक्रूर उभा असे बाई गे साजणी || धृ ||
या नंदाच्या अंगनी | मिळाल्या गौळणी || १ ||
बोले नंदाची पट्टराणी | सद्गदित होऊनि |
मथुरेसी चक्रपाणी | जातो गे साजणी |
विव्हळ झाले मन वाचन ऐकुनी || २ ||
अक्रूर चांडाळा | तुज कोणी धाडीला |
का घात करू आलासी | वाढीशी सकळा |
अक्रूर तुझे नाम तैशीच करणी || ३ ||
राठी चढले वनमाळी | आकांत गोकुळी |
भूमी पडल्या व्रजबाळी | कोण त्या सांभाळी |
नयानींच्या उदकाने भिजली धरणी || ४ ||
देव बोले अक्रूरासी | वेगे हाकी रथासी |
या गोपींच्या शोकासी | न पाहावे मजसी |
एका जनार्दनीं रथ गेला निघोनि || ५ ||
* * *
19. यशोदेचा बाळ अलगट
यशोदेचा बाळ अलगट | रूपे राजास बरवंट || १ ||
वेढी लावूनी वेधिलें येणे मानस | आड आपुला प्रकाश || २ ||
आपणासीच खेळे विनोदें | वैष्णव निनवी तेणे सुखे निज बोधे || ३ ||
दृष्टी याची पावे देखणिया | आड रिघोनि तेज सांवळे भरले डोळियां || ४ ||
मन मारोनी आर्त पुरविले | रूप दावुनी चित्त माझे भुलविले || ५ ||
नामया स्वामी आसनी शायनी | दुरी नवजे डोळ्यांपासोनि || ६ ||
* * *
20. हाती घेऊनिया काठी
हाती घेऊनिया काठी | शिकविते श्रीपती |
यमुनेची माती | खासी कां कां कां कां || १ ||
हरी तू खोडी नको करुं माझ्या बा बा बा बा || धृ ||
धरूनिया धरिला करी | बैसविला मांडीवरी |
मुख पसरोनी करी | आ आ आ आ || २ ||
विष्णुदास नामा म्हणे | मारोनिया जन्मा येणे |
कृष्ण सनातन पाहू | या या या या || ३ ||
* * *
21. चंद्रबिंबासरी देखो जरी मुखा
चंद्रबिंबासरी देखो जरी मुखा | कोटी चंद्रप्रभा देखा कृष्णमूर्ती || १ ||
धवळले चांदीने रांगता रांगणे | धन्यवो गौळणी सुखी तुम्ही || २ ||
कानींची कुंडले गुरुशुक्र बिंबले | शिरी ते शोभले पिंपळपान || ३ ||
किती वाघनखे साजिरी ते सरी | कडदोरा वरी राजसासी || ४ ||
सुकुमार दोंदिले किंकिणी कटीतटी | चरणी नाद उठी नेपुरांचा || ५ ||
श्रुती समागमे नाद एके कानी | संतोषोनि मणी डूल्ले हरी || ६ ||
देखोनियां माते होय समाधान | उतरी निंबलोण मुखावरुनी || ७ ||
सच्चीदानंदघन तामहुले आपण | विष्णुदास नामयाने वोवाळीने || ८ ||
* * *
22. यशोदे घराकडे चाल मला जेवू घाल
यशोदे घराकडे चाल मला जेवू घाल || धृ ||
सध्या गव्हाची पोळी लाटी | मला पुरणपोळी करून दे मोठी |
नाही यादवीत गुळासाठी | मला जेवू घाल || १ ||
तूप लावून भाकर करी | वांगे भाजून भरीत करी |
वर कांद्याची कोशिंबिरी | मला जेवू घाल || २ ||
आई ग खडे साखरेचे खडे | लवकर मला करून दे वडे |
बाळ स्फुंद स्फुंदोनि रडे | मला जेवू घाल || ३ ||
आई लहानच घे गे उंडा | लवकर भाजून दे मांडा |
लांब गेल्या गाईच्या झुंडा | मला जेवू घाल || ४ ||
आई मी खाईन शिळा घांटा | दह्याचा करून दे मठ्ठा |
नाही माझ्या अंगी ताठा | मला जेवू घाल || ५ ||
भाकर बरीच गोड झाली | भक्षुनि भूक हारपली |
यशोदेने कृपा केली | मला जेवू घाल || ६ ||
आई मी तुझा एकुलता एक | गाई राखितो नऊ लाख |
गाई राखून झिजली नख | मला जेवू घाल || ७ ||
नामा विनवी केशवासी | गाई राखितो वनासी |
जाऊन सांगा यशोदेशीं | मला जेवू घाल || ८ ||
* * *
23. चिदानंदघन चिन्मय बाळकृष्ण
चिदानंदघन चिन्मय बाळकृष्ण | खेळवीत मन होय उन्मन || १ ||
सुख अनुभवी अनुवाद खुंटला | विश्वंभरीं तोचि अनुवाद गोठला || २ ||
दुजे न दिसे उपमेशीं द्यावया | मन न मिळे आन सुख घ्यावया || ३ ||
ज्ञाता हेचि अद्वय | ध्याता ध्यान ध्येय हेचि निरामय || ४ ||
जन्मोजन्मीचे पुण्य संचित | झाले गौळियांचे काय मूर्तिमंत || ५ ||
* * *
24. नको वाजवू श्री हरी मुरली
नको वाजवू श्री हरी मुरली
तुझ्या मुरलीने तहान भूक हरली रे || धृ ||
घरी करीत होते मी कामधंदा तेथे मी गडबडली रे || १ ||
घागर घेऊनि पाणियाशी जाता डोही वर घागर पाजरली || २ ||
एका जनार्दनीं पूर्ण कृपेने राधा गवळण घाबरली || ३ ||
* * *
25. चिदानंद दोंदिल बाळ डोळस
चिदानंद दोंदिल बाळ डोळस | कृष्ण खेळवीत निवे मानस || १ ||
सये आन काही या जीवा नावडे | चित्त गुंतले तया सुखी न निवडे || २ ||
देहा गेहा आठव नाही सर्वथा | स्थिती बाणली सहज रूप पाहता || ३ ||
तेज सांवळे दृष्टीत कोंदले | तेणे प्रकाशे सबाह्य मन माझे वेधले || ४ ||
वृत्ती सहित इंद्रिये परतली | कृष्णरूपी मिळोनिया गेली || ५ ||
नामया स्वामी आदी परंपरा | आवडता आहे तो माझा सोयरा || ६ ||
* * *
26. वारी वो दशवन्ती आपुला तू बाळ
वारी वो दशवन्ती आपुला तू बाळ | विकटु हा खेळ खेळतसे || १ ||
धाकुटीया मुलां घेतो हा चिमोरे | काय करू धुरे भीत असो || २ ||
घारीचा म्हातारा हाणीतला येणे | काय सांगू उणे तुजपाशी || ३ ||
मी वो लटिकी तरी नामयासी पुसा | तुझा बाळू कैसा आसंदत || ४ ||
* * *
27. हरी तुझी कांती रे सांवळी
हरी तुझी कांती रे सांवळी | मी रे गोरी चंपकळी |
तुझ्या दर्शने होईन काळी | मग हे वाली जण मज || धृ ||
उगला राहे न करी चाळा | तुज किती सांगा रे गोवळा |
तुझा खडबड कांबळा | अरे नंदबाळा आलगटा || १ ||
तुझिये अंगी घुरात घाणी | बहू खासी दूध तूप लोणी |
घरीच बाहेरील आणोनि | मी रे चांदणी सुकुमार || २ ||
मज ते हांसातील जण | धिहाकरिती मज देखोन |
अंगीचे तुझे देखोनि लक्षण | मग विटंबना होईल रे || ३ ||
तुज तंव लाज भय शंका नाही | मज तंव सज्जन पिशुन व्याही |
आणिक मात बोलू काही | कसी भीड नाही तुज माझी || ४ ||
वाचन मोडी नेदी हात | कळले न साहेंची मात |
तुकया स्वामी गोपीनाथ जीवमुक्त करुनि भोगी || ५ ||
* * *
28. गार्हाणे सांगाया आल्या गोकुळींच्या स्त्रिया
गार्हाणे सांगाया |
आल्या गोकुळींच्या स्त्रिया || धृ ||
यशोदा एकात |
पाले बाहेरी भगवंत || १ ||
एक म्हणे लोणी |
माझे भक्ष चक्रपाणी || २ ||
फोडीतसे भांडे |
विर्जिलिया म्हणे रांडे || ३ ||
गाई वासरे सोडितो |
येऊनि आम्हांसी सांगतो || ४ ||
अष्टदळ काढिले अंगनी |
वरी मुते चक्रपाणी || ५ ||
घेऊनिया आला अग्न |
तुझ्या घरासी लावीन || ६ ||
देईन मी तोंडावर |
तुझ्या बापाचे हे घर || ७ ||
घेतसे वरखडे |
शिव्या देऊनिया रडे || ८ ||
देखोनिया गरोदर |
म्हणे केवढे उदर || ९ ||
सांगाती गाऱ्हाणी |
नामा म्हणे एका कानी || १० ||
Conclusion
“Gavlan” हे अत्यंत playful आणि lively Marathi children’s song आहे, जे मुलांमध्ये joy, creativity, आणि playful energy वाढवते. या गीतामुळे children ना singing skills, coordination, आणि team fun चा अनुभव मिळतो.
हे गाणे केवळ entertainment पुरते मर्यादित नाही, तर Marathi folk culture, playful learning, आणि cultural bonding साठी प्रभावी साधन आहे. rhythmic आणि interactive words ऐकून children आनंदाने नाचतात आणि rural life experience चा आनंद घेतात.
एकूणच, “Gavlan” हे गीत Marathi children’s music tradition मध्ये joy, imagination, आणि playful spirit चे perfect expression आहे. हे गाणे प्रत्येक school program, playtime, किंवा cultural event साठी मजेदार आणि meaningful बनवते.
